Eind vorige week deed ik een oproep aan studenten om op een avond gezamenlijk een verhaal te maken met als startvraag: Hoe ziet de ideale lesdag op het HBO eruit voor een student?’. De aanleiding hiervoor is te lezen in het gelijknamige artikel, elders op dit weblog. Via twitter en facebook bracht ik deze activiteit onder de aandacht van studenten en ook via een aantal papieren aankondigingen in de klaslokalen probeerde ik studenten te activeren.

Brainstormen
De avond zelf start met zo’n acht deelnemers. Niet zo’n heel groot aantal, maar wel een club enthousiastelingen. In het begin is het druk in zowel de omgeving van het verhaal zelf, als de chatbox ernaast. Iedereen doet zijn zegje, en is aan het brainstormen. Goed bekijken wat anderen zeggen, gebeurt nog niet altijd. Maar, het is brainstormen, dus er worden veel invalshoeken beschreven.

Eigen leefwereld: De ervaring
Het onderwerp zelf spreekt de studenten zeer aan, het gaat immers over zaken waarmee ze dagelijks bezig zijn, het gaat letterlijk over hun eigen leefwereld. Wat je merkt is dat iedereen ook daadwerkelijk vanuit zijn eigen situatie reageert en punten aandraagt. Opvallend is de toonzetting van de punten gedurende het eerste half uur. Omdat het gaat over ‘de ideale lesdag’, zijn studenten snel geneigd om te aan te geven wat er op dit moment in de opleiding naar hun mening niet goed gaat. Het gaat er echter bij deze opdracht niet om, om verbeterpunten aan te geven, maar juist vanuit de ideale situatie te beschrijven. Na een korte opmerking in de chatbox, verandert de toonzetting van de punten die het verhaal gaan maken en ook de sfeer in de chatbox. Telkens wanneer nieuwe deelnemers zich aanmelden, moet dat overigens weer gebeuren, maar ook dat loopt vlekkeloos.

Goede tijden
En dan is het acht uur, Goede tijden slechte tijden begint. Daar had ik als moderator natuurlijk eerder rekening mee moeten houden. Veel studenten verdwijnen uit de omgeving. Niet erg, één van de spelregels was immers ‘vertrek is te allen tijde mogelijk’. En, ze geven het ook gewoon netjes aan: ‘Ik ben weg hoor, GTST begint’. Maar, als er van alle studenten de helft nog overblijft, wat betekent dat dan voor het proces? Het blijken goede tijden, want de interactie tussen de overgebleven groepsleden wordt steeds beter, intensiever en ook ontspannender.

Zo verder voortbabbelend over het onderwijs, komen er later weer wat studenten bij en ook nieuwsgierig geworden collega’s komen een kijkje nemen. Ook dat is mooi, want door de vragen die zij weer stellen, worden de deelnemers nog meer geprikkeld en komen er steeds mooiere punten uit voor het verhaal. Als een van de moderatoren bedenk ik me wel dat ik een volgende keer vooraf iets duidelijker mag zijn in de onderwerpen die daadwerkelijk aan bod zouden moeten komen, of zoals ik tegen mijn eigen studenten zeg als stagetip: Geef je leerlingen een aantal duidelijke criteria mee waaraan ze zelf kunnen toetsen of ze aan de opdracht voldoen (en jij daarmee dat zelf ook kunt controleren). Dat is overigens precies de tip die @Ernomijland die even komt meekijken, me achteraf ook geeft (dankjewel).

Een stukje van het proces in beeld gebracht (je hoort dat getypt wordt, je ziet het niet…scroll af en toe even door):

De afsluiting?
Iets over half tien sluiten we de sessie voor de eerste keer af. Er is zoveel genoemd, er is zoveel input. De themagroep binnen onze school die uiteindelijk met dit verhaal iets gaat doen, kan tevreden zijn. Enkele studenten en een collega zijn dat nog echter niet, in de chatbox gaat de dialoog door. En weer worden goede punten genoemd. Uiteindelijk sluit ik om kwart over tien voor de tweede keer af. Een volgende keer mag ik daar zelf wat strikter in zijn. Het voordeel van een tool als titanpad: Als je de link naar het verhaal hebt, kun je verder….Dat is daarmee ook het nadeel, want zodra je stopt kan het verhaal doorgaan, zonder jouw eigen ‘controle’. Daarom gaf ik in de chat duidelijk aan dat versie 31 (zo vaak is tussentijds opgeslagen, dat is ook zichtbaar) de versie is die uiteindelijk wordt meegenomen, dat is het eindresultaat voor nu.

Het eindresultaat
Het eindresultaat zou een geschreven verhaal moeten zijn, dat vertelt wat de ideale lesdag op het HBO voor een student zou moeten zijn. Dat doel is bereikt, zij het in een andere vorm dan ik eerst bedacht. Het eigenlijke verhaal dat geschreven zou worden, is een mooie lijst met goede punten voor een ideale dag geworden. Maar, het is geen geschreven verhaal dat ook als zodanig ‘lekker weg leest’. Nee, het is slechts de samenvatting van het eigenlijke verhaal: Het log van de chat!

(oud)Studenten Amanda van den Berge, Sharon Dieleman (die hierover zelf ook een bericht plaatste), Kevin Bogers, Belinda Dirven, Sandra Harinck, Nadine Stouten, Peter Meijer en Anne van de Swaluw, hartelijk dank voor jullie openhartige deelname.

Collega’s Marco Lengton, Francoise Koole, Paulien Honkoop en Bartjan Wattel, hartelijk dank voor jullie scherpe en kritische vragen die hebben geholpen de studenten tot dieper nadenken aan te zetten.

Advertenties

Over Riaan Lous

@riaanlous is ecologisch pedagoog en werkt bij HZ University of applied science. Hij is daar onderwijsadviseur en -ondersteuner bij de Delta Academy, Academie voor Technologie & Innovatie en docent aan de pabo.

»

  1. Sharon Dieleman schreef:

    Reblogged this on Sharon Dieleman.

  2. Riaan een vraagje. Gaat de studentenraad ook nog iets met de punten (of het beschreven verhaal) aan de slag?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s