mario-kart-wii-wallpaper-mario-luigi-1280x1024Zondagmiddag, kwart over één. De bel gaat. Op de stoep staat de overbuurjongen, even oud als mijn oudste zoon (5). In zijn handen zijn Nintendo DS. Of hij mag komen spelen. Natuurlijk, kom binnen. Mijn oudste zoon en ik zaten net Mario-Kart op de Wii te spelen, we hadden net een circuitje af. Buurjongen neemt het van me over en ik heb opeens een vrij moment :-). Samen verzamelen ze zoveel mogelijk munten om, als blauwe team, te winnen van het andere, het rode team. Het lukt niet, als blauw team verliezen ze steeds van het door de Wii samengestelde team.

Dan maar over naar hun DS. Ze vertellen elkaar welke spelletjes ze doen en kunnen. Buurjongen is goed in Mario Bros en is daarin al behoorlijk ver. Mijn oudste daarentegen is niet zover, maar heeft vier levels meer open gespeeld met Mario-Kart.

2013-01-13 14.39.26

Het plan is snel gesmeed: “Als ik nou op jouw DS probeer om het kroontjeslevel open te racen, en jij doet die Mario op de mijne, dan gaat het beter”.
Ze geven elkaar hun eigen DS. Buurjongen probeert op de DS van mijn oudste om Mario naar een hoger level te laten springen en mijn oudste probeert met hoge snelheid Yoshi over de eindstreep te jagen. Wat nou ‘je moet alles helemaal zelf goed kunnen?’ Tja, als een ander iets voor jou kan verbeteren en jij voor hem, dan is het toch goed. Als je er vervolgens allebei ‘beter van wordt en weer lekker door kunt’….. Mijn fantasie neemt het van me over. Ik zie een groep 8 voor me, midden in de cito-toets. Kinderen staan op, geven elkaar hun eigen toets: “Als ik nou op jouw….”

Zo proberen de jongens een tijdje elkaars spelletjes uit. Helemaal lukken wil het niet lukken, niet de hele tijd in ieder geval. Ze sluiten allebei hun spelletje af. Samen doen ze nog even een ander spelletje en zeggen steeds tegen elkaar wie wat moet doen om het level te behalen. Buurjongen vertelt mijn oudste een aantal handigheidjes, mijn oudste past dat direct toe en haalt het level. Andersom gaat precies hetzelfde: “Zie je dat vraagteken? Pak het even”. De ander:  “Jaaaa, het lukt, vèèèt”! Weer zie ik die groep 8 voor me, met kinderen die af en toe een klasgenoot als hulplijn inschakelen: “Was jou dat onderdeeltje in die figuur al opgevallen?”. De ander: “Jaaaa, het lukt, vèèèt”. 

Ruim een uur later wijzen ze elkaar erop dat de grote wijzer van de klok op de afgesproken tijd staat. Zonder morren zetten ze allebei hun DS uit, pakken de kist met lego en gaan aan het bouwen. Naar de apparaten met spelletjes kijken ze niet meer om, er zijn nu belangrijkere dingen.

Advertenties

Over Riaan Lous

@riaanlous is ecologisch pedagoog en werkt bij HZ University of applied science. Hij is daar onderwijsadviseur en -ondersteuner bij de Delta Academy, Academie voor Technologie & Innovatie en docent aan de pabo.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s