Je gaat op studiereis naar Istanbul voor je master pedagogiek. Als enige man trek je al drie dagen met vier vrouwen op. Na twee en halve dag houdt het gezelschap het studiegedeelte voor gezien. De dames gaan eensgezind badderen in de Hammam. Wat doe je dan als enige man? Je gaat met het neefje van een van de dames naar de drukkerij van zijn vader. Een van de studiegenotes is Turks en logeert bij haar familie.
Op het vliegveld hadden we al even kennisgemaakt met de familie. Ook met Ibrahim, 10 jaar. Naast zijn vader stond hij, stak zijn hand uit. Een glimlach, meer niet. Gisteravond werden we bij de familie uitgenodigd, we kregen bij hen een maaltijd. Ibrahim was er ook bij, hij speelde muziek op zijn eigen kamer en later, na enig aandringen ook bij ons in de kamer. Na zijn spel gaven we hem een applaus. Hij ontving zijn compliment. Een glimlach, meer niet.
Vanmiddag krijgt Ibrahim de opdracht om mij naar zijn vader te brengen, met de “Otobus”. Zijn moeder gaat met de andere dames mee, de Hammam in. Ibrahim gehoorzaamt zijn familie en neemt me mee. Gasten hoor je immers te helpen, je hoort ze het naar de zin te maken. Nou, dat komt wel goed.
Sinds ik zelf auto rijd, mijd ik zoveel mogelijk het openbaar vervoer. Enerzijds is het bijna onmogelijk bij mij in de buurt met het openbaar vervoer te reizen, anderzijds heb ik wat verkeer betreft liever zoveel mogelijk de touwtjes zelf in handen. Toch ontkom ik nu niet aan het openbaar vervoer. We zullen ongetwijfeld een eindje moeten reizen. Hoever is die reis eigenlijk? Zou Ibrahim al eens eerder alleen met de bus naar zijn vader zijn geweest? En hoe gaat ons dat lukken, ik spreek toch geen Turks?
Ik besluit vooraf niks te vragen. Ik laat me verrassen door Ibrahim.
We lopen naar een plein met veel bussen. Ibrahim laadt bij een loket zijn pas op die hij nodig heeft om de rit te betalen. Betalen mag ik niet. Dat hoort niet, ik ben gast, ook al wil ik zelf die rit maken. We steken het drukke plein over. In de afgelopen paar dagen heb ik geleerd om op zijn Istanbuls over te steken: Gewoon gaan, de auto`s zullen hun snelheid op je aanpassen en je niet raken. Maar hoe gaat dat joch dat doen? Dat plein is toch veel te gevaarlijk?

Ibrahim scant de weg, loopt een paar meter, staat stil en wacht af. Daarna loopt hij weer verder. We steken zo het plein over en stappen net op tijd lijn 49 in. Wat volgt is een rit van ruim drie kwartier met de “otobus” Ibrahim loopt voorop de bus in, laat mij bij het raam zitten. Gebarend vraag ik hem of hij bij het raam wil zitten. Nee, schudt hij, met een glimlach, meer niet.
Drie kwartier zwijgen we, hij kijkt wat voor zich uit. Ik besluit een foto van ons in de bus te maken. Zo`n rit, in een vreemde stad, dat maak je niet zomaar mee. Het mag van Ibrahim. Ik laat hem de foto zien. Hij glimlacht, meer niet.
We rijden door in deze stad en hoewel ik een redelijk navigatievermogen heb, weet ik echt niet waar we zitten. Ibrahim kijkt voor zich. Weet hij nou wel of niet waar we moeten uitstappen?
Uiteindelijk staat hij op, kijkt of ik hem volg, en stapt uit. Voordat we oversteken wachten we even op de zwarte Subaru Impreza die luid knetterend voorbij rijdt. Wow, zeggen we tegelijk en we kijken elkaar kort aan. Een glimlach, meer niet.
Na een wandeling van tien minuten, straatje in, straatje uit, staan we opeens in de drukkerij. Vader verwelkomt ons. Ibrahim is blij zijn vader te zien. Ik stiekem ook. Ik maak een vuist en strek mijn arm. Ibrahim doet hetzelfde. De vuisten raken elkaar, een box. “Tesekkur” zeg ik tegen hem. “Dankjewel”. Hij glimlacht, meer niet.

Advertenties

Over Riaan Lous

@riaanlous is ecologisch pedagoog en werkt bij HZ University of applied science. Hij is daar onderwijsadviseur en -ondersteuner bij de Delta Academy, Academie voor Technologie & Innovatie en docent aan de pabo.

»

  1. Mnfschillings schreef:

    Jeeh, Riaan wat bijzonder. Mooi beschreven. Groet Marjo

  2. Mieke Haverkort schreef:

    Mooi verhaal!

  3. burcinuzun schreef:

    Wat leuk! Komt mij bekend voor 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s