Maandagochtend, 9 uur. Ik had een afspraak met een aantal hogere jaars studenten. Ze kenden elkaar niet. Ze ontmoetten elkaar voor het eerst tijdens een ochtend voor “langstudeerders”. Het ging om studenten die om wat voor reden langer dan vier jaar over hun opleiding deden. Na de start door enkele collega’s en mezelf, gingen de studenten achter een computer zitten en brachten ze voor zichzelf in kaart welke achterstanden ze nog hebben. Voor de één was dat nog behoorlijk wat. Voor de ander was dat wat minder.

De kunst afkijken
Gaandeweg ontdekten ze dat wij het als coaches niet erg vinden dat ze dingen samen doen. Sterker nog: Door met elkaar te overleggen over opdrachten, kom je gezamenlijk vast een stuk beter. Ze boden elkaar zelfs aan om elkaars verslagen met elkaar te delen. “Niet dat ik het letterlijk van je ga overnemen hoor, maar dan zie ik hoe jij dat verslag hebt aangepakt, dat vind ik fijn”.

(Don’t) Face it!
Afspraken werden snel gemaakt, ze voegden elkaar toe als Facebook-vriend. En dat was het. Vanaf dat moment ging dat stuk van het leerproces verder buiten mij om. Erg? Ik vroeg me af waarom ik alles zou moeten zien wat zij doen. Met hen heb ik een aantal afspraken over inleveren van verslagen en hoe daarna het vervolg zal verlopen. Maar moet ik verder alles kunnen zien wat studenten doen en hoe ze leren? Of moet ik alleen weten wat ze leren en moeten we regelmatig gewoon afspreken over hoever ze staan? En nog een stapje verder: als ik toch al niet alles hoef te zien wat zij doen in deze situatie, moet ik dan ook van mijn andere studenten (pabo 1 t/m 4) zien wat zij doen? Kunnen zij ook niet heel veel zelf, zonder dat we dat als docenten hoeven te zien? Misschien gaat het op sommige punten nog wel beter zelfs. Een tijdje geleden hoorde ik iemand zeggen: “Leren is leuk, totdat iemand onderwijs ervan maakt”. Okeee. Aan de andere kant, wat is er mis met onderwijs? De aanwezige studenten op die maandagochtend waren allemaal blij dat ze ‘op het matje waren geroepen’.

Platform buitenom school?
En het gaat verder. Als ik door de gangen loop, hoor ik studenten steeds dat ze ‘ wel ff appen’ of ‘de vraag op facebook gooien’. Ik doe er inmiddels zelf aan mee: ik ‘app’ de studenten uit mijn onderzoeksgroep, documenten delen we via Edmodo en als we feedback willen geven op die documenten, doen we dat ook via dat platform. Dat kan overigens tegenwoordig net zo handig in een facebookgroep. De klas waarvan ik studieloopbaancoach ben heeft me “gedoogd” in de facebookgroep van hun klas en individuele gesprekken met studenten die wat verder weg wonen houden we via Skype.

Bye bye electronische leeromgeving?
Als studenten toch die (gratis) platforms gebruiken, wat is dan nog de meerwaarde van een uitgebreide electronische leeromgeving die je als (hoge)school aanbiedt? Moet je nog wel een hoop geld gaan investeren in allerlei platforms, waarmee je studenten ook online ‘alleen binnen je instelling’ wilt laten studeren? Of is het voldoende als je alleen wat tools hebt die docenten helpen hun werk efficiënt(er) uit te voeren? Ik weet het nog niet. Iemand een idee?

Advertenties

Over Riaan Lous

@riaanlous is ecologisch pedagoog en werkt bij HZ University of applied science. Hij is daar onderwijsadviseur en -ondersteuner bij de Delta Academy, Academie voor Technologie & Innovatie en docent aan de pabo.

»

  1. Marinda schreef:

    Goed stuk. En over dat laatste stukje heb ik wel een mening.

    In het 2e jaar moesten we ons aanmelden op Edmodo en daar van alles mee doen. Nou, dat is een paar keer gebeurd, daarna heb ik nooit meer wat gedaan met Edmodo.

    Ik deel liever informatie met medestudenten via een facebookgroep, zoals die van onze klas. Ik ben bekend met facebook en dat delen doe je ‘even’.
    Via Edmodo of een andere electronische leeromgeving doe ik dat niet ‘even’ want daar zit ik niet in, daar maak ik niet dagelijks gebruik van. Die gebruik ik alleen maar, omdat het ‘moet’.

    Ik ben dan ook een grote voorstander van het gebruik maken van de social media waar studenten hele dagen mee bezig zijn. Op welke manier dan ook.

  2. Mariska schreef:

    Mij lijkt het simpel. Als er vraag naar een intern platform is, prima, anders niet. Ik denk dat de integriteit verdwijnt wanneer de intentie van een school-platform niet zuiver is.

  3. Marije schreef:

    Dag Riaan,
    Vaak heb ik dezelfde gedachte als jij in je column. Wij werken met N@tschool, eigenlijk gebruiken we voornamelijk de mail, maar is het niet veel makkelijker leerlingen via facebook te bereiken?
    Ik stuit toch steeds op een aantal nadelen;
    – zelf ben ik facebook een beetje ‘zat’ en dan met name de mensen die continu vreemde foto’s of zeer oninteressante status updates delen.
    – er zijn nog altijd een aantal leerlingen (niet veel..) die géén facebook hebben.
    – waar trek je de grens, hoe bereikbaar wil je als docent zijn? En als jij met je leerlingen appt of via facebookmessenger bereikbaar bent, moeten jouw collega’s dat dan ook zijn.

    Ik ben ook benieuwd of er iemand is die hier al gedegen onderzoek naar heeft gedaan?

    Groet Marije

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s