Wat was Nederland deze week betrokken bij de jonge vrouw met haar hevige hoofdpijnaanvallen. Natuurlijk, je wenst dat niemand toe en je gunt haar een operatie. En toen kwam zorgverzekeraar Menzis die zei de behandeling niet te willen vergoeden. Een familielid besloot hulp te vragen aan alle burgers en zette Facebook in. Het gevolg: vele tweets met #Menzis en #hulpvoorandrea. Verschillende soorten reacties: mensen die boos waren op Menzis maar ook mensen die initiatief namen om zelf geld in te zamelen voor deze jonge vrouw. Zo werd de dertigduizend euro opgehoest.

Later kopten de Volkskrant en de Telegraaf dat de behandeling toch door Menzis vergoed zou worden. Op haar website geeft Menzis aan wat het standpunt is om deze behandeling te vergoeden. Er zijn bronnen die aangeven dat dit onder de druk van sociale media is gebeurd. En ja, ik kan me voorstellen dat de sociale media meespeelden en hebben bijgedragen aan een heroverweging door Menzis. “Onder druk van sociale media” klinkt in mijn oren alsof Menzis niet zelf iets vindt, maar bang zou zijn voor meer reacties die zouden kunnen leiden tot schade.

Logisch middel
Het is makkelijk om sociale media in te zetten bij je eigen probleem en als modern burger hanteren we dat middel natuurlijk best graag. Ook ikzelf. Nog geen twee jaar geleden werd mijn schattige oldtimertje in elkaar gereden en probeerde ik via twitter mijn verzekeraar het proces te laten versnellen. Dat versnellen lukte niet, maar uiteindelijk is het probleem wel naar alle tevredenheid opgelost. En van veel consumenten hoor ik dat wanneer sociale media als middel wordt gebruikt, bedrijven daar goed op anticiperen. “Logisch dus dat je sociale media gebruikt om je doel te bereiken”, zou je denken…..OK….. Denk maar even…………

……en kruip dan in de huid van een directeur van een willekeurig bedrijf
Een bedrijf doet zijn stinkende best om jou een goed product of een goede dienst te leveren. Jij neemt dat product of die dienst af. Vervolgens betaal je niet voor dat afgenomen product, die afgenomen dienst. Nu kun je dit natuurlijk niet helemaal vergelijken met het hoofdpijnvoorval, daar is het me ook niet om te doen. Maar toch:

  • Is het gepast dat een directeur van dat bedrijf nu openlijk via sociale media jou vraagt alsnog je verplichting na te komen?
  • Mag hij dan nadat jouw naam openlijk genoemd is, zijn collega-ondernemers om hulp vragen?
  • Zou je veel boze tweets van die collega’s krijgen?
  • Zouden er burgers zijn die dan alsnog voor het bedrijf geld inzamelen om te zorgen dat hij uiteindelijk geen schade lijdt?
  • Zou je geneigd zijn om die directeur aan te klagen? Of anticipeer je op een andere manier?

Van huis uit meegekregen

etiquette

Op twitter raakte ik in dialoog met een directeur van een transportbedrijf met bovenstaand dilemma. Hij had de eerste vraag in bovenstaand rijtje uitgezet onder zijn volgers. Een van de reacties was dat wij als volwassenen anno 2013 van huis uit veel hebben meegekregen en met het gebruik van sociale media steeds weer bij onszelf te rade moeten gaan en aan onszelf moeten toetsen hoe we dit middel inzetten (Ilse en Ronald bedankt). Er volgden meer reacties van andere ondernemers die hem hielpen nadenken over hoe te kunnen handelen.

Had ik nu maar een basisschoolklas
Dat was wat ik dacht toen ik het nieuws van Menzis over het uitbetalen op internet las, de casus ‘afvalcontainer’ nog in mijn hoofd.
Natuurlijk steunen we de jonge vrouw en natuurlijk willen we haar helpen door een tweet hieraan te besteden. Maar even goed vinden het vast niet goed dat we zomaar zelf op deze manier benaderd worden.
Had ik nu maar een basisschoolklas vol met kinderen. Wat zouden zij vinden van deze situaties? Hoe zouden zij hierop reageren? Wat is volgens hen een goede etiquette? Welke normen en waarden spreek je in dit soort situaties aan (en zijn dat principieel andere normen en waarden dan die van kinderen van vroeger, de volwassenen van nu)?
Niet het pasklare antwoord kan ik ze geven, daar staat ieder op zijn manier in. Maar wel het steeds weer nadenken over dit soort ‘alledaagse situaties’, het toetsen aan hun eigen normen en waarden, dat zou ik ze van huis uit meegeven.

Advertenties

Over Riaan Lous

@riaanlous is ecologisch pedagoog en werkt bij HZ University of applied science. Hij is daar onderwijsadviseur en -ondersteuner bij de Delta Academy, Academie voor Technologie & Innovatie en docent aan de pabo.

»

  1. sanneblom schreef:

    Die basisschool klas is er dan misschien niet, maar wat zouden studenten hiervan vinden? Lijkt mij, misschien de situatie anders geformuleerd, ook een mooie casus voor de lessen van de pabo. Professionaliteit en hoe je jezelf uit heeft hier veel mee te maken, iets waar we allemaal mee te maken hebben/krijgen.

    • Riaan Lous schreef:

      Sanne, dank je voor je reactie. Dat zijn inderdaad mooie onderwerpen om ook als professionals in het onderwijs over door te praten. Toch maar eens kijken waar we dat in kunnen fietsen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s